Communicatie

In menig grote organisatie (en ook in vele kleinere organisaties!) is de communicatie niet altijd optimaal, dit geldt ook voor de VU. Alhoewel artsen en verpleging absoluut deskundig zijn hebben ze allemaal een eigen stijl en manier van communiceren. Aangezien er 3 diensten per 24 uur worden gedraaid hebben we dus vaak verschillende artsen en verpleegkundigen waar we mee spreken en de informatie die wij horen is niet altijd consistent.

Zo was ons vrijdag verteld dat Eric maandag een CT-scan zou krijgen en dat de uitslag daarvan maandag of dinsdag met ons besproken zou worden. Gistermiddag bleek bij navragen dat dit waarschijnlijk niet door zou gaan en wanneer deze dan wel zou worden gemaakt wist men nog niet, pfffft. Vervelend omdat Eric continu in onze gedachten is en wij ontzettend graag willen weten hoe het ervoor staat.

Verder hoorden we gistermiddag bij toeval dat men Eric's slaapmedicatie aan het afbouwen was. Toen wij vroegen waarom dat was gaf men aan dat het niet goed was om iemand gedurende lange tijd deze medicatie te geven. Logisch, maar gezien het gesprek met de artsen van afgelopen vrijdag hadden wij niet het idee dat Eric nog bij bewustzijn zou (kunnen) komen. Na enig doorvragen bij de verpleging bleek dat er sprake is van een lichte verbetering van de situatie; het toegediende zuurstofpercentage is nu iets lager t.o.v. vrijdag, evenals de druk waarmee de zuurstof de longen in wordt gepompt. Het zat ons echter helemaal niet lekker dat de kans aanwezig was dat Eric weer zou bijkomen en heel onrustig zou worden en wellicht zelfs weer de beademingsslang er uit zou willen trekken. Ik bleef er maar aan denken, dus heb om 22.30 uur toch nog maar met de IC gebeld en gevraagd of de arts mij terug kon bellen. Alhoewel deze arts erg zijn best deed om alles toe te lichten blijft het vreemd dat wij vrijdag van de artsen het gevoel hadden gekregen dat bijna het stadium 'uitbehandeld' was bereikt en dat nu, na een kleine verbetering, sprake lijkt te zijn van een totaal andere situatie. Op zich heel fijn dat er nog een beetje hoop is maar gevoelsmatig klopt het niet. We hebben afgesproken om na de CT-scan opnieuw met de artsen een gesprek aan te gaan. Zojuist hoorde ik dat de scan net is gemaakt en dat we de uitslag en andere vragen morgenmiddag zullen bespreken.

Het moeilijkste van alles is om de situatie van dag tot dag te blijven bekijken. Na een aantal zware gesprekken hebben we nu weer een heel klein beetje hoop gekregen. We zijn echter behoorlijk bang dat de situatie over een paar dagen weer heel anders kan zijn. Maar gezien de dag-tot-dagbenadering die wij proberen toe te passen, hebben we vanmiddag bij Eric's bed gezeten en hem vele malen verteld dat het langzaam de goede kant opgaat. Gezien zijn hartslag en bloeddruk leek hij op onze aanwezigheid te reageren.

Hopelijk houdt de opgaande lijn stand! Morgenavond volgt meer info, na het gesprek met de artsen.

Liefs,
Nicole